January 2011
2 posts
arkadaslarimin gozunden ben..
Bundan bir sure once bir yazi yazmistim, bir arkadasimla yasadigim tatsiz bir olay uzerine arkadasliga bakis acimi anlatmaya calistigim biraz da egosu yuksek bir yaziydi.. (Bana kazandirdigi ARKADAS dolayisiyla aslinda o yaziyi cerceveletmeyi bile dusundum :)
Ne yazikki gene tatsiz bir olay sonrasi bu aralar sikca gorustugum baska bir arkadasimla konustuk.. Aslinda bir cok arkadaslikta belki de...
aptallik
aptallik gecici bir sey degilmis bir daha kanitladim… Ne kadar guzel degil mi? gene gozyaslari icinde kaldim kanitladim kendime aptalligimi.. cok kolay kandirildigimi, gordugum seylerin dogru oldugunu kabul etmek istemeyecek kadar aptal oldugumu.. kac defa daha kanitlamam gerek acaba?
geciyor yillar, geciyor seneler ben her seferinde donup arkama aaa hala aptalim diyorum..
Aferin degil...