Farkettim de.. Ben Ankara’dan gideli, Ankara’ya hiç gelmemişim.. Ankarayı terkettiğim günden beri ankarada anım olan yerlere hiç ugramamisim.. Gideceğim yere hiç yürümeden sokaklarında gidip isimi halledip donmusum.. Bilinçli yaptıgım bir şey degildi.. Belki altinin oyunları..
Bugun sasirarak farkediyorum ki, adım attığım her tasta anım var.. Bir yerde okumuştum zaman kötü anıları götürür iyiler kalır diye.. Öyle olmuyormuş, acılar acitmiyormus artık gülünüp geciliyormus ama farkliymis olay mahaline donmek..
Tandoğan meydanının ortasında kalabalığında elin havada aileni yolcu edip ilk kez, o arabaların üzerine üzerine gelişi hatirlaniyormus..metroya binince kızılay istasyonunda yurda yetişme çaban geliyormuş aklına.. Ankara’daki ilk aşkla tanıştığın yere gelince miden buruluyormus yaşattıklarını ve saygisiz bitişi hatirlayip.. Alabildiğine gri uzanan sehre bakıp kalbin sıkışıyormus.. Burada yaşanan zorunluluk günlerine ben seçmedim ama adıma seçilmesini sectim diye katlanmak hatirlaniyormus durup nefes alınca Ankara’da.. Çıkıp her gün ağladığın yurt bahçesi isil isil görünüyormuş şimdi, icerideyken kahverengiydi oysa..
Devam edecek..
02 Ocak 2011
11.40 AM
TANDOĞAN ANKARA
Chalk Board theme
