gene bilindik hikaye..

bilindik hikaye, 26 yasima geldim hala ayni bilindik noktadayim iste.. gene yalanlar dolanlar, seni kaybetmek istemedimler, soylemek kolay miydilar, bla bla bla..
ben bu kadar korkunc bi insan miyim acaba? insanlar benden korkup bana yalan soyluyorlar hep.. bu kadar mi korkutuyorum sizi ben ya?
sonuc hic degismedi, beni kaybetmekten korktugunuz icin yaptiginiz seylerle beni kaybettiniz hep, bu hikayeyi bastan anlattim size, beni ancak boyle kaybedebilirsiniz, o saklayacaginiz herseyi sizinle asarim ama saklarsaniz asamam dedim.. saklarsaniz bilmedigim bir gercegi yasamya calisir ve sonrasinda ogrenirsem bunu asamam, uzaginizda kalirim, bunu asamam dedim..
ve soyledim de ne oldu? gene ayni noktadayim iste.. hadi siz eski arkadaslarim, eski sevgililerim, hatalar yapip beni kaybediyorsunuz karsiliginda.. ya ben ne yapiyorum size? siz beni kaybettiginizde ben arkami donup gidiyorum ya hani, robot muyum ben? o zamana kadar size baglanip ertesi gun unutuyorum mu saniyorsunuz? ben size ne hata yapiyorum da kaybediyorum arkadasimi, sevgilimi?
bunu sorunca karsilik olarak, korktuk oluyor cevap.. korktuk.. yahu ben bi hatada kizarim, bir annenin cocuguna kizdigi gibi kizarim size, ama sonra sarar sarmalarim sizi.. cocuguna bagirip sonra aglarken sarilan anne gibi.. aksini iddia edebilir misiniz? yaptiginiz hatalarin hangisinde kizip yalniz biraktim sizi? kizdim sonra elinizden tutup hadi cozelim simdi dedim.. hangisinde ne halinzi varsa gorun dedim?
Ama hatalarinizi anlatmazsaniz, heleki hataniz bile olmayan basiniza gelmeyen seyleri anlatmazsaniz ne elinizden tutabilirim sizin, ne sizin icin kizabilirim.. basiniza gelenlerde bana giren cikan yokki kizarsam sizin icin kizarim zaten.. kendinize zarar veriyorsunuz diye kizarim… ben hayatimda hic kimseyi hatalari yuzunden terketmedim, ben hayatimda hic kimseyi basina gelenler yuzunden terketmedim.. ama hep yalanlarla terketmeye zorlandim..
benim sucum ne ki? sizin iyiliginiz icin size kizmam mi? bu yuzden mi ocuyum ben?