Gitmek garip bir duygu
Kimselerden gitmedigin halde, sadece bir yeri bir sureligine biraktigin, kalan herkesi kalbinde gittigin yere goturdugun halde kalanlarin onlardan gittigini dusunmesi garip bir duygu.. Annenin goz yaslarina bogulmasi, babanin bir sey yokmus gibi davranip sesinin titremesi, kardeslerinin bi gitti yaw demesi, sevdiginin gozlerine bakmamaya calisarak seni yolcu etmesi.. Hepsi cok garip.. Bunlar olurken bogazindaki dugum sanki olan biteni disardan izliyormussun hissi yasatirken ucaga binip telefonunu kapattigin anda sanki herkes senden geciyormus gibi hissetmen, o dugumun cozuluverip hickiriklara bogulman, yol boyu aglayip uyuyarak uyanip tekrar aglayarak yanindakileri korkutman bile garip :) ama iste kimseden gecmedigin halde, kimse de senden gecmedigi halde herkesin uzulmesi garip, elindeki bandanaya bakip salya sumuk olman, kardesinin cocukken oynadigi minik arabayi bulup saatlerce hickirman garip.. İnsan GARİP OLUYOR GİDİNCE!
