Yazım Geldi

Dun gece bakiciliklarini yaptigim dort cocuktan uc numara olan 4 yasindaki Naji uyumak uzere koluma sarilmis yatarken birden dogrulup “benim annem olmani isterdim” dedi.. Sasirdim, sevindim, hatta bu melek sevgisi karsisinda goz yaslarimi tutamadim bastirdim onu gogsume.. Onu uyutana kadar dayandim yaninda yatmaya, sonra sessizce kalktim ve goz yaslarina boguldum icimin acisindan.. Minicik yuregiyle annesini ozluyor, cok yogun calisan neredeyse hic goremedigi annesinin yerine bakicisini koymaya calisiyordu.. Oylesine melektiki, onunla zaman geciren, onunla ilgilenen, onu seven, open kisiyi hemen annesinin yerine koymaya hazirdi.. Oyle ya! O yastayken anneden ne beklenirki? O kadar buyuk bir evi olmasa da olurdu ne bilecekti? O kadar oyuncagi olmasa da olurdu annesi yaninda olsa.. Gece gunduz onlara bu imkanlari saglamak icin calisan annesinden bekledigi asil sey sadece onun kolunda uyuyakalabilmekti.. Annesindense bakicisinin ardindan aglayan bebeklerden o da 2 yasindaki kiz kardesi gibi.. Benim koynumda uyuyakalan, rahat etsinler diye yanlarindan kalkip gittigim benim yatagima gelip 1 saat sonra gene koynuma sokuluveren sessizce.. 
Ben calisan bir annenin cocugu idim, defalarca aglamisimdir annemin arkasindan gitme ise diye, ama simdi bu cocuklara bakicilik yaparken anladim ki aslinda ben calisan anneye sahip cocuklarin icinde en sansli olanlardandim.. Evet annem her gun okula gidiyordu ama gelince sadece yedirip icirip beni goturmesi gereken yerlere birakan bir bakici gibi davranmiyorsu.. Beni hic bakiciyi daha cok sevmek zorunda birakmadi! Onu ise gidip geldigi zamanlarda gormedim sadece! Beni uykuya yatiran, beni kaldirip yemegimi yediren, basimi oksayip seven benim annemdi.. 
Iste simdi kariyerim icin debelendigim son zamanlarda en cok korktugum sey kariyerim ve cocugum arasinda denge kuramamak.. Annem gibi olamamak.. Kariyer derdine dusup, onlari rahat yasatacagim diye cok calisip onlari rahat ettirememek.. 
Bu yaziyi simdi o gunler icin yaziyorum! BENIM COCUGUM BAKICISINI BENDEN DAHA YAKIN GORMEYECEK KENDINE! 
Dun geceki goz yaslarimi unutturma Allahim bana, o minik yurekler gibi acitmasin benim yavrularim baskalarinin yureklerini.. Onlara ANNE OLMA GUCUNU VER BANA..

Dun gece bakiciliklarini yaptigim dort cocuktan uc numara olan 4 yasindaki Naji uyumak uzere koluma sarilmis yatarken birden dogrulup “benim annem olmani isterdim” dedi.. Sasirdim, sevindim, hatta bu melek sevgisi karsisinda goz yaslarimi tutamadim bastirdim onu gogsume.. Onu uyutana kadar dayandim yaninda yatmaya, sonra sessizce kalktim ve goz yaslarina boguldum icimin acisindan.. Minicik yuregiyle annesini ozluyor, cok yogun calisan neredeyse hic goremedigi annesinin yerine bakicisini koymaya calisiyordu.. Oylesine melektiki, onunla zaman geciren, onunla ilgilenen, onu seven, open kisiyi hemen annesinin yerine koymaya hazirdi.. Oyle ya! O yastayken anneden ne beklenirki? O kadar buyuk bir evi olmasa da olurdu ne bilecekti? O kadar oyuncagi olmasa da olurdu annesi yaninda olsa.. Gece gunduz onlara bu imkanlari saglamak icin calisan annesinden bekledigi asil sey sadece onun kolunda uyuyakalabilmekti.. Annesindense bakicisinin ardindan aglayan bebeklerden o da 2 yasindaki kiz kardesi gibi.. Benim koynumda uyuyakalan, rahat etsinler diye yanlarindan kalkip gittigim benim yatagima gelip 1 saat sonra gene koynuma sokuluveren sessizce..
Ben calisan bir annenin cocugu idim, defalarca aglamisimdir annemin arkasindan gitme ise diye, ama simdi bu cocuklara bakicilik yaparken anladim ki aslinda ben calisan anneye sahip cocuklarin icinde en sansli olanlardandim.. Evet annem her gun okula gidiyordu ama gelince sadece yedirip icirip beni goturmesi gereken yerlere birakan bir bakici gibi davranmiyorsu.. Beni hic bakiciyi daha cok sevmek zorunda birakmadi! Onu ise gidip geldigi zamanlarda gormedim sadece! Beni uykuya yatiran, beni kaldirip yemegimi yediren, basimi oksayip seven benim annemdi..
Iste simdi kariyerim icin debelendigim son zamanlarda en cok korktugum sey kariyerim ve cocugum arasinda denge kuramamak.. Annem gibi olamamak.. Kariyer derdine dusup, onlari rahat yasatacagim diye cok calisip onlari rahat ettirememek..
Bu yaziyi simdi o gunler icin yaziyorum! BENIM COCUGUM BAKICISINI BENDEN DAHA YAKIN GORMEYECEK KENDINE!
Dun geceki goz yaslarimi unutturma Allahim bana, o minik yurekler gibi acitmasin benim yavrularim baskalarinin yureklerini.. Onlara ANNE OLMA GUCUNU VER BANA..

1 8.30.11.
  1. loshishik said: Canim icim cok acidi, ben buna bisey diyemedim… Sustum, susuyorum…
  2. yazimgeldi posted this