var _gaq = _gaq || []; _gaq.push([‘_setAccount’, ‘UA-8051496-1’]); _gaq.push([‘_trackPageview’]); (function() { var ga = document.createElement(‘script’); ga.type = ‘text/javascript’; ga.async = true; ga.src = (‘https:’ == document.location.protocol ? ‘https://ssl’ : ‘http://www’) + ‘.google-analytics.com/ga.js’; var s = document.getElementsByTagName(‘script’)[0]; s.parentNode.insertBefore(ga, s); })(); Ağlamak gibi geliverir birden..Tumblr (3.0; @yazimgeldi)http://www.birben.org/<p>bugun gunlerden huzun.. bugun gunlerden sebepsiz huzun.. bugun gunlerden cok sebepli huzun.. bugun gunlerden ozlem, yalnizlik, bogaza dugumlenen bir aglamak.. bugun gunlerden kendine guvensizlik.. bugun gunlerden kendine asiri guven.. bugun gunlerden karmasa.. bugun gunlerden goz pinarlarinda takilip kalmis bir damla yas.. bugun gunlerden yere sessizce dusen bir damla yas.. bugun gunlerden yere sel gibi akan gozyaslarinin cigligi.. bugun gunlerden bikkinlik.. bugun gunlerden umut.. bugun gunlerden umut edememe.. bugun gunlerden konusamama.. bugun gunlerden bosluga haykirma.. bugun gunlerden gecmis, gelecek, bugun.. bugun gunlerden KIMSESIZLIK..</p>http://www.birben.org/post/24179062028http://www.birben.org/post/24179062028Fri, 01 Jun 2012 00:44:19 -0400“Herkesi kandırabilirsin hatta kendini dahi. Fakat hakikat her daim güçlüdür bir yalandan .. Bir rüzgar olur, yağmur olur bir fırtına koparır ve nihayet seni dalgaların sırtında kayalara çarpar. İşte buradasın ; hakikatin yanında. Zira bu yüce ateşin aşkıyla yanıyorsun hala. Kaybolduğun yalan denizini içsen dahi fayda etmez hiçbir şey! Başka hiçbir ten teselli etmez seni .. İyileştiremez. Öfkeni yen…. Kendinle, mazinle olan kavganı bitir. Daha fazla üzme artık senin için atan bu kalbi.”http://www.birben.org/post/22019447249http://www.birben.org/post/22019447249Sat, 28 Apr 2012 21:55:01 -0400<p>kucukken yumos adinda bi ayicigim vardi.. ona sarilir aglardim.. sonra kardesim oldu.. o sarilip aglamaya basladi yumosa..yumos kardesimin olunca farkettim buyudugumu..artik yalniz aglamam gerekiyordu.. cunku artik ben aglayinca da kardesim yumosa sariliyordu..artik benim aglamama dayanamayan minicik bir kalp vardi yanibasimda.. ben aglayinca abla nolur aglama diye aglamaya baslayan..coook sonra bir hastahane odasinda sen aglarken bir sey yapamiyorum diye kahroluyorum diyen babam da hatirlatacakti bunu bana..ablalar yalniz aglardi..keske gene yan odada agladigimi duymasindan cekinecegim ailem olsaydi.. yumosuna sarilmis aglarken teselli ettigim kardesim yanimda olsaydi.. keske kucuk kalsaydik..</p>http://www.birben.org/post/21531738544http://www.birben.org/post/21531738544Sat, 21 Apr 2012 19:30:42 -0400“Gorgusuzlugun sinirlari… benim sabrimin sinirlari.. her yer sinirlarla dolu.. kendi icimizde, baskalariyla aramizda hep sinirlar var.. bazi sinirlar cok daha keskin, bazilarimizin ordugu duvarlar cok daha yuksektir.. bazen de sinirlarin olmasi iyidir..”http://www.birben.org/post/21199416623http://www.birben.org/post/21199416623Mon, 16 Apr 2012 01:41:25 -0400“Hayattan ne istiyorum? Ask? Saglik? Para? Basari? Karar vermek zor.. Ya da hepsi mi? Karar vermek hic de kolay degil.. Ama ben sonunda karar verdim.. Ben sadece yasadığımı hissetmek istiyorum..cok mutlu ve cok uzgun… cok yorgun ve cok rahat.. cok saskin, cok utanmis, cook.. hayatimin her anini cok cok hissetmek istiyorum..<br/> Asinda belki ben buna cok onceden karar vermistim.. aslinda belki de bu yuzden hep uclarda yasadim cocuklugumdan beri..”http://www.birben.org/post/21199064372http://www.birben.org/post/21199064372Mon, 16 Apr 2012 01:30:46 -0400<p>Bu gece aslında hiç aklımdan çıkarmamam gereken bir şeyi ne zamandır günlük koşuşturmalarla unuttuğumu farkettim.. günlük koşuşturmalarımı unutturacak kadar aklımdan çıkmadı hatta bu gece..</p> <p>Eve geldim, telefon görüşmelerimi yaptım, evi toparladım, biraz temizlik.. sonra dışarı çıkacaktım.. ve.. fırtına başladı..fırtınadan, gökgrultusünden korkmam.. ama karanlık fobm var işte.. sonra elektrikler gitti.. korktum.. yatağımın üzerinde oturdum elimde mum elektriğin gelmesini beklerken,elektrik kesilmeden hemen önce yakında bir yere düştüğü anlaşılan yıldırımın sesini düşündüm.. biraz sonraya çıkacağımızın garantisi olmadığını düşündüm.. günlük koşuşturmada unuttuğumuz şeyi yani.. Arkamdan ailem dışında ailem gibi içine koz düşecek bir kaç kişiyi düşündüm, iyi kızdı yazık oldu diyecekleri, hadi ya Allah rahmet eylesin deyip geçecekleri, umursamayacakları, belki sevinecekleri.. içine koz düşecek olanlar haricinde ölümü pek de korkuyla karşılamadığımı farkettim.. ölümden sonraki hayatı düşündüm.. ne olabileceğimi.. çoğu insan gibi içim iyi benim diye kendimi rahatlattım :)</p> <p>farketmeden uzunca düşünmüşüm.. arkamdan olacakları, insanların konuşacaklarını, unutmalarını&#8230; içimde kalacak şeyleri.. olmasını çok istediğim yarım kalacak şeyleri ben ölünce.. doğamayacak çocuklarımı, bulamayacağım hayatımın aşkını, yaşlanamayacağımı, yanımda güvenle yaslanacağım kişinin beni hiç tanıyamayacağını, yeğenimi göremeyeceğimi, ailemle yaptığımız gezme planının suya düşüşünü..</p> <p>sonra farkettim.. dışarıya çıkmayı unuttuğumu, elektriğin geldiğini.. kalktım, ılık bir duş aldım, yaradanla konuştum.. ve normal hayata döndüm işte gene.. döndüm..</p>http://www.birben.org/post/20202428865http://www.birben.org/post/20202428865Fri, 30 Mar 2012 22:05:00 -0400<p>Neredeyse hayatım boyunca, yani hatırlayabildiğim kadarıyla, benim bu dünyaya gelmekteki amacımı düşündüm.. bugün izlediğim filmde dendiği üzre bu koca işleyen makinede benim hangi dişli olduğum, ne işe yaradığım.. ben ne için geldim? ben bu koca makinede ne işe yarıyorum? yaradım mı acaba? görevim bitmemiştir herhalde yaşıyorum hala :) ne zaman ne şekilde yarayacağım, dahası bu gerçeklendiğinde ben dünyaya getirilme amacımı gerçekleştirmiş olduğumu farkedecek miyim? yani amacımın o olduğunu anlayabilecek miyim? İnsanlarınd ediği gibi çok büyük bir dişli mi olacağım? önemli bir görevim mi var? yoksa çok büyük bir dişlinin varlığına mı yardımcıyım? birinin hayatını çok fazla etkileyeceğim ve o dünyayı değiştirecek? ya da dünyayı değiştirecek çocuğu doğuracağım? ( bu konudaki ümidim azalıo aslında :P ).. merak ediyorum.. ben hangi dişliyim ve son nefesimde evet ben şu dişliydim diyebilecek miyim?</p>http://www.birben.org/post/19169075718http://www.birben.org/post/19169075718Mon, 12 Mar 2012 01:42:00 -0400<p>bir insani anlamak, onu hakli cikarir mi? neden boyle oldugunu, neden boyle davrandigini, neden boyle hissettigini, neden boyle tepkiler verdigini anlamak onu hakli cikarir mi? O insanin hakli sebepleri olabilir bir sey yaparken, onu anlayabiliriz ama affedebilir miyiz? o insan ben boyleyim boyle olmami sebepleri var diyerek yaptiklarinin dogru oldugunu savunuyorsa zor.. ama degisiorsa, yaptiklarinin hata oldugunu kabullendigini soylemiyorsa bile farkli davraniyorsa artik.. onu affedebiliyoruz sanirim.. zor is be bu psikoloji isleri..</p>http://www.birben.org/post/19011530852http://www.birben.org/post/19011530852Fri, 09 Mar 2012 14:20:44 -0500<p>Babami aglarken cok az gordum hayatta.. Bunlardan beni en derinden etkileyen ya da belki  onu aglarken ilk gorusum bilmiyorum.. bir tanesi var.. ilkokuldaydim, kardesimin geniz eti alinmisti, ameliyattan ciktiktan sonra bir sure su icmesi yasakti ama cani aciyordu ve surekli su diye agliyordu.. 7 yasinda falandi sanirim.. babam beni su almak uzere kantine yollamisti, &#8220;bir kac saat gelme bahcede dolas su yasagi bitince getir suyu&#8221; demisti.. kardesim su diye aglayarak babama elini uzatiyordu, babam da gozlerinde bir damla yasla &#8220;tamam oglum ablan getiriyor&#8221; demisti.. o gun cok sasirmistim, babalar aglar miydi? agliyorlarmis demekki demistim.. cok durmamistim ustunde ama sasirmistim.. ondan bi kac yil once babamin elinin bas parmagini baltayla kestigini gormus, o parmagi ve kanayan elini sarip araba kullandigini bizi eve birakip hastahaneye oyle gittigini ve aglamadigini gormustum.. oyle ya ben en cok canim aciyinca agliyordum.. babamin parmagi koptugunda bile aglamamisti.. ve yillar sonra annesi oldugunde bile bizim onumuzde aglamadigina sahit olacaktim.. o gun anlayamamistim.. bir babanin en cok icini cocuguna bir sey oldugunda caresiz olmasinin acittigini.. babami ilk aglarken gordugum gun oglunun acisini dindirecek bir sey yapamiyor olmanin caresizligi vardi icinde.. yillar sonra ben bir hastahane odasinda yatarken, yanima yaklasip uzulmeni engelleyemeyince cok caresiz hissediyorum dediginde anlamistim belki de bir babanin en cok caninin ne zaman acidigini.. annesinin oldugu gun, 3 gun sonra uzaklara gidecek olan kizinin onda kalmasin akli diye sapasaglam durmustu.. beni her gordugu yerde gulumseyip ben iyiyim demisti.. annesi oldugunde bile, parmagi koptugunda bile aglamayan, cocuklarina kol kanat geren babamiz, bizim canimizin acimasi karsisinda caresiz kaldiginda guclu olamiyordu.. bacagim motosikletten yandiginda aglayarak ona baktigimda benimle dalga gecen cocuk musun niye agliyorsun diyen babam, kalbim kirildigi icin gunlerce agladigimda kendini caresiz hissetmisti.. bacagimin yanigina yapilabilecek bir seyler vardi, ama biliyordu kalbimi kirani oldurse bile benim uzuntum icin yapabilecegi bir sey yoktu.. iste o yuzden gelip o gun hastahanede ben aglarken &#8220;bir sey yapamamak beni kahrediyor&#8221; dedi.. ve iste ben bu yuzden o gun aglamayi kestim.. babami caresiz birakmamak icin, yillar once kardesimin ameliyatinda agladigi gibi agladigini gormemek icin aglamayi kestim..<br/>Allah&#8217;im bizim acimizi gosterme ona.. bizim acilarimiz karsisinda caresiz birakma..  </p>http://www.birben.org/post/19011185467http://www.birben.org/post/19011185467Fri, 09 Mar 2012 14:11:35 -0500<img src="http://25.media.tumblr.com/tumblr_lj9w4dOAZj1qihpnko1_r1_500.jpg"/><br/><br/><p>Ya ben bu iletini gormemisim senin! ne kotu bi arkadasim ben yaaa!</p> <p>Askiim, asil ben nasi sevmemki seni yaaa</p> <p><a class="tumblr_blog" href="http://loshishik.tumblr.com/post/4412048926/hatice-b-bu-yazdiklarinin-altina-imzani-isterdim">loshishik</a>:</p> <blockquote> <p><strong>Hatice.B…Bu yazdiklarinin altina imzani isterdim senin(: </strong></p> <p>ya sen deli misin? ne sklmasi? her mesajinda ben o tarif edemedigim, ancak en yakin duygu olan sacim oksandiginda icime ilik ilik akan seye benzeterek aciklayabildigim hissi yasiyorum.. hatta zaman zaman uyuyamadigim zamanlarda acip tekrar tekrar bastan sona okuyorum tum mesajlarini.. bana ilk mesajin olan “arkadasin miyim” mesajindan itibaren..  Bunu bazen insanlara anlatmak istiyorum, seni nasil sevdigimi, nasil sevildigimi hissettigimi.. Aciklayacak kelime bulamiyorum vazgeciyorum.. Insanlarin bu sevgiyi, dostlugu, bu duygulari anlayamayip basitlestirmelerinden korkuyorum sanki..</p> <p>Hani sen demistin ya, galu belada tanismisiz gibi diye.. Bunu ilk kez yasiyorum (bir tane daha tanistigimiz gun sanki kirk yildir tanisiyormusuz gibi oldugum bir arkadasim var, belki yorumlarda falan gormussundur ikizim diye..ama o farkli, fikirlerimiz cok uyustugu icin cogu konuda, gelecekle ilgili bazi idealler vardi kafamda o idealleri ayni cumlelerle bir baskasindan ilk kez duymus ve kendime cok yakin hissetmistim.. boyle bir sey degil seninki.. bu ilik ilik akan sey hem de boylesine sihirli ve soguk bir ekran araciligiyla..) bunu anlatmaya calismak yerine keyfini yasiyorum..</p> <p>Sarkilara gelince, onlari siradan tek tek acip dinliyorum cogu zaman bir kac gunde bir.. bundan skilmak ha? </p> <p>Seni cok seviyorum canim, ve bitmeyecek bir hasretle bend e sana sariliyorum kocamann</p> <p>7 Nisan 02:53…</p> <p>ben seni nasil sevmem ki, sen boylesine tatli olunca…</p> </blockquote>http://www.birben.org/post/18858029216http://www.birben.org/post/18858029216Tue, 06 Mar 2012 15:05:06 -0500<img src="http://24.media.tumblr.com/tumblr_lzgysmGnsa1qf5diio1_400.jpg"/><br/><br/><p>Boyle iki kutum var benim de, iki ayri ulkede, iki ayri evde.. iki ayri bende yani.. ortalama yilda bir temizlenen, artik anilarini saklamak istemedigim insanlarla ilgili olan anilari cikarttigim.. </p> <p>Tek kutum olsun istiyorum, tek bi hayatim olsun.. ama bi daha icinden bir sey cikarmak zorunda kalmayayim istiyorum.. babaevindeki kutum oylece kalsin, bir gun icine koydugumuz ortak anilara yer acilsin diye benim tek basima yasadiklarimi babaevindeki kutuma gotursem, o kutu bizim kutumuz olsa.. icinden bi daha hic bisi cikmasa..</p>http://www.birben.org/post/17698486991http://www.birben.org/post/17698486991Wed, 15 Feb 2012 23:50:00 -0500<p>Benim yillara dayanabilmis dostlarim var.. aylarca haberlesmesek de, yilda bir kere konussak da biraktigimiz yerden devam ettigimiz.. Insanlarin dusmanlik dedigi seyler atlatip, simdi birbirimize dolu gozlerle bakabildigimiz..  Aylar sonra ilk kez sesimi duydugunda dun konusmusuz gibi, yillardir konusmamisiz gibi coskuyla ve sicacik konusan dostlarim.. Birbirimizden onca zaman habersiz kalsak da, birbirimizin hep dualarinda oldugumuzu bildigimiz dostlarim.. Onlari uzuuuun uzuuuun arayamasam da, onlar beni gunluk telaselere dusup aramasalar da birbirimizin dilinden dusmedigimizi bildigimiz, gonlunden asla cikmayacagimizi bildigimiz dostlarim var..</p> <p>2 yil boyunca br kez bile telefonla konusmadigim arkadasimin is yerine gittigimde oradaki herkesin beni tanidigini gordugum dostum var mesela.. Birbirimize telefon acmaya korktugumuz dostumun kizi benim kalbimde, miller otesinden gelisini kutladim kendi kendime mesela.. </p> <p>Dostlugu, arkadasligi abuk subuk gostergelere baglamayan dostlarim var benim.. Sacma sapan cocuksu hareketlerle, anca surat yaparak dostluk bekleyenler de var.. Hasta yatagimda yattigimi bilip kendince surat yapan, nispet yapani da var, hasta oldugumu bilmedigi halde dualariyla hep yanimda olan da, onca isinin arasinda bana gelip corba yapan da.. </p> <p>Ne olursa olsun iyiki varlar.. </p>http://www.birben.org/post/16134306455http://www.birben.org/post/16134306455Thu, 19 Jan 2012 17:12:26 -0500“Bu yeni temayi sevdim benim gibi oylece dagilmis duruyor :D”http://www.birben.org/post/15833017982http://www.birben.org/post/15833017982Sat, 14 Jan 2012 12:13:55 -0500<p>Farkettim de.. Ben Ankara&#8217;dan gideli, Ankara&#8217;ya hiç gelmemişim.. Ankarayı terkettiğim günden beri ankarada anım olan yerlere hiç ugramamisim.. Gideceğim yere hiç yürümeden sokaklarında gidip isimi halledip donmusum.. Bilinçli yaptıgım bir şey degildi.. Belki altinin oyunları.. <br/> Bugun sasirarak farkediyorum ki, adım attığım her tasta anım var.. Bir yerde okumuştum zaman kötü anıları götürür iyiler kalır diye.. Öyle olmuyormuş, acılar acitmiyormus artık gülünüp geciliyormus ama farkliymis olay mahaline donmek.. <br/> Tandoğan meydanının ortasında kalabalığında elin havada aileni yolcu edip ilk kez, o arabaların üzerine üzerine gelişi hatirlaniyormus..metroya binince kızılay istasyonunda yurda yetişme çaban geliyormuş aklına.. Ankara&#8217;daki ilk aşkla tanıştığın yere gelince miden buruluyormus yaşattıklarını ve saygisiz bitişi hatirlayip.. Alabildiğine gri uzanan sehre bakıp kalbin sıkışıyormus.. Burada yaşanan zorunluluk günlerine ben seçmedim ama adıma seçilmesini sectim diye katlanmak hatirlaniyormus durup nefes alınca Ankara&#8217;da.. Çıkıp her gün ağladığın yurt bahçesi isil isil görünüyormuş şimdi, icerideyken kahverengiydi oysa.. <br/> Devam edecek..<br/> 02 Ocak 2011&#160;<br/> 11.40 AM<br/> TANDOĞAN ANKARA</p>http://www.birben.org/post/15177024836http://www.birben.org/post/15177024836Mon, 02 Jan 2012 04:44:34 -0500“ve bazen, bilirsin oylesine soylendigini bir sozun, bu sana gore yalandir ama ispat edemeyecegini bildigin icin susarsin, oylesine uzulursun kendi kendine..”http://www.birben.org/post/13362039233http://www.birben.org/post/13362039233Sat, 26 Nov 2011 15:31:37 -0500<p>Aglamak gibi geliveriyor diyorum ya yazilar.. gelivermek..  beklenmeden gelivermek.. bazen beklemeyiz, gelir, bize ani gelir, cabucakmis gibi gelir.. bize ani gelmistir ya, ugrasmamisizdir ya gelivermistir iste oylece.. saniriz ki, basittir onun gelmesi.. insanoglu iste, oyle sanir.. oyle degilmidir hep geliverenlerin kiymetini bilmeyiz.. geliveren hep ordaymis gibi kullaniriz zamanimizi.. o sirada bize normal gecen zaman geliverene cok yavas gecer bilemeyiz.. ama yavas gecen zaman yorar, yaslandirir, geliveren gidiverir sessizce&#8230;simdi sessizlik zamani, firtinalara gebe..</p>http://www.birben.org/post/12634475167http://www.birben.org/post/12634475167Fri, 11 Nov 2011 02:46:21 -0500<p><span> </span></p> <p>Bundan 23 yil once bugun benim hayatimin en onemli gunuydu.. 3.5 yasindaydim daha, belki farkinda degildim diyecegim ama yok.. farkindaydim&#8230; aylarca her gece annemin karnini operek iyi geeler diledigim, orada oldugunu soyledikleri ama coook merak ettigim o ufacik, kurbagaya benzeyen sey dogdu bugun.. sabah babam gelip beni aldi, kardesin oldu hadi onu gormeye gidiyoruz dedi, heyecanla gittim hastahaneye, koridordaydik hemsire kardesimi getirdi.. itiraf etmeliyim buyuk bir hayal kirikligiydi :) </p> <p>kim derdi ki o cikin sey buyuyecek, boylesine yakisikli bir genc adam olacak, 23  sene sonra bir de kiz kardes hediye edecek bana.. </p> <p>kim derdi ki o ufacik cikin sey buyuyecek de benim bu hayattaki en buyuk destegim olacak, en kotu animda iyiki var dedigim olacak, yuzune bakip her seyi unuttugum cennetim olacak, sesini duydugumda dunyalar bneim olacak.. </p> <p>kardeslik boyle bir sey midir? insanlar kardeslerine bu kadar obsesif olurlar mi, asik olurlar mi boyle ugruna olmek istercesine? bilmiyorum.. bu kardeslikten mi, yoksa onun bu kadar ozel bir kardes olmasindan mi bilmiyorum.. acikcasi objektifte olamiyorum.. </p> <p>AMA IYIKI DOGDUN CIKIN UFAKLIK, IYIKI VARSIN, OLMADIGINI DUSUNMEK ILE ISTEMIYORUM.. BANA VEREBILECEGIN EN GUZEL MUJDEYI VERDIN, HAYATIN HEP MUJDELI, HEP SENIN GIBI GUZEL VE OZEL OLSUN.. SENI COK AMA COK SEVIYORUM.. BU KELIMELER DE, BU YAZI DA NELER HISSETTIGIMI ANLATAMIYOR AMA SOYLEMENIN BASKA YOLU DA YOK SANIRIM.. </p> <p><img src="http://img856.imageshack.us/img856/6342/26890510150221386838710.jpg"/></p>http://www.birben.org/post/11617033667http://www.birben.org/post/11617033667Tue, 18 Oct 2011 13:33:00 -0400<a href="http://loshishik.tumblr.com/post/11308446677">losh ishik (:: ...</a>: <p>iyiki var benim losishik’im.. iyiki var..</p> <p><a href="http://loshishik.tumblr.com/post/11308446677">loshishik</a>:</p> <blockquote> <p><span>Dostları olmalı insanın,<br/>Aynen gemilerin limanlari gibi<br/>Zaman zaman uğradığın<br/>Yükünü boşalttığın<br/>Sonra açık denizlere uğurlamalı seni,<br/>Bazen rüzgara o açmalı yelkenini<br/>Halatlarını çözmeli<br/>Dostları olmalı insanın,<br/>Ermiş, bilge, hayatı ezbere okuyabilen<br/>Düşünmediklerini düşündüren<br/>Seni bir cambaz…</span></p> </blockquote>http://www.birben.org/post/11551800208http://www.birben.org/post/11551800208Sun, 16 Oct 2011 20:54:08 -0400“Ben uzuntulerimi unutuyorum.. Neden uzuldgumu, kimin uzdugunu.. ben unutuyorum.. Ama o ben uzuldugumde babamin gozlerindeki buguyla bana bakisini, “sen uzulunce ben kahroluyorum bir sey yapamiyorum diye” deyisini sesi titreyerek, ben aglayip sustuktan sonra bile annemin benim aglamama aglamasini, kardesimin sesi durgun gelince “neyin var?” diye sordugumda kendi uzuntumu unutup, “ablacim sadece seni takiyorum kafama” deyisini.. bunlari unutamiyorum.. ben beni uzenleri, uzuntulerimi unutuyorum.. kendi doktugum gozyaslarini da hep helal etmisimdir.. ama o benim uzuntumun yureklerini dagladigi ailemin cektiklerini, ben helal edemiyorum onlara.. hic birine.. iste bu yuzden haketmedigim uzuntuleri yasatanlar icin soyledigim tek sey, bana yasattiklarinin aynisinin onlarin cocuklarina da yasatilmasi.. cunku o cocuklar unutacak onlara yapilanlari, kimin uzdugunu neyin uzdugunu unutacaklar.. ama onlar cocuklarinin goz yaslarinin acisini hayatlari boyu yureklerinde tasiyacaklar benim ailem gibi..”http://www.birben.org/post/10588208576http://www.birben.org/post/10588208576Sat, 24 Sep 2011 01:59:00 -0400“Is guc kosusturmaca derken, insan zor anlarinda kendine neyin iyi gelecegini unutuyor.. Sonra farkinda olmadan ailesinin yaninda aliyor solugu..”<br/><br/> - <em><img height="300" width="300" src="http://www.effective-time-management-strategies.com/images/focus_on_the_family.jpg"/></em>http://www.birben.org/post/10266048958http://www.birben.org/post/10266048958Thu, 15 Sep 2011 23:18:52 -0400